نقدی بر طرح سلامت

بیش از ۶ ماه از اجرای طرح سلامت میگذرد. طرحی که با سر و صدای زیاد و با ادعای حمایت و کاهش هزینه های درمانی اقشار آسیب پذیر اجرا شده است. در نگاه اول و نگاهی عینی (آبجکتیو) به طرح حق با متولیان می باشد. بسیار بیمارانی که با هزینه کمتر درمان هایی را دریافت می کنند اما با نگاهی انتزاعی (آبستراکتیو) مشاهده می شود متولیان طرح انبوه درمانی بدون امکان درمان دقیق و پیگیری های بعد از درمان باعث سرگردانی بیماران می شوند. در درمان هایی که نیاز به پیگیری و تداوم درمان دارد بیماران سرگردان و در نهایت از ادامه درمان پشیمان یا مجبور به مراجعه به بخش خصوصی می شوند.

مشکل دیگر آنجاست که تمام بار اجرایی طرح بر دوش بیمارستان های دولتی و آموزشی افتاده است و سایر بیمارستان های خصوصی نیمه خصوصی و خیریه را شامل نمی شود. و این به هدر رفتن سرمایه های ملی می باشد. از طرفی در بیمارستان های آموزشی به علت انبوه مراجعین رزیدنت ها قادر به مطالعه تئوریک نمی باشند و تمامی انرژی آنان صرف درمان عملی شده و از مطالعه باز می مانند.

و نکته دیگر به وجود آمدن رانت برای برخی پزشکان (اساتید) است که بدون اشراف کامل به بیماران خود دستمزد دریافت می کنند و دخالت چندانی در روند درمان آنان ندارند. مشکل دیگر طرح مغایرت با برنامه ۵ ساله کشور می باشد که باید تصدی گری دولت کاسته شود. درواقع متولیان امر سلامت ناتوانی خود در نظم بخشیدن و نظارت صحیح بر بخش خصوصی و جلوگیری از اجحاف برخی بخش های خصوصی در حق بیماران به سوی نوع دیگری از خدمات سوق داده که همچنان هزینه بر و تا حدی ناکارآمد می باشد.

بدیهی است در این طرح جایگاهی برای پزشکان شرافتمند بخش خصوصی که بدون اجحاف به مردم خدمت می کنند در نظر گرفته نشده است و یک دو قطبی کاذب خصوصی - دولتی ایجاد کرده است که پزشکان خصوصی زیاده خواه و پزشکان دولتی مردم دوست می باشند. درحالیکه به عکس باعث ایجاد رانت شدید در بخش پزشکان دولتی شده است. مشخص است که خدمات رسانی بخش سلامت نیاز به تحولی جدی دارد اما این تحول بدون درنظر گرفتن تمامی بخش های خدمت رسانی شامل دولتی خصوصی خیریه محکوم به شکست است.

در صورتی که متولیان امر سلامت خواهان پیگیری این طرح هستند باید در سطح کلان تری به امر سلامت نگاه کرده و مانند بسیاری از کشورهای پیشرفته مانند انگلستان به سمت اجرای طرح ان اچ اس و پزشکی کشور را ملی نمایند و ارتباط مالی بین پزشک و بیمار را از بین ببرند. و از همه امکانات پزشکی کشور و تمامی پزشکان به طور بهینه استفاده نمایند. طرحی که اولین وزیر بهداری جمهوری اسلامی مرحوم شهید دکتر کاظم سامی پیگیر آن بوده است. 

طراحی توسط فناوری اطلاعات میسا